چه کردی با خودت چاوش خون خاک بی زائرچه کردی با خودت بغض خیابونای بی عابرموذن زاده داره رو مزارت نوحه میخونهچه کردی با خودت آوازه خون شهر بی شاعرچه دردی میکشه عاشق فقط پاییز میدونهخراسون از چه میناله فقط چنگیز میدونهعذاب هرزه رویی رو گل جالیز میدونهموذن زاده داره رو مزارت نوحه میخونهمنو بعد تو بادای پریشون خون بغل کردنگل طوفان شدم موج منو اوج غزل کردنوجودم آش و لاشه انفجارای دمادم شدپس از تو روی من بمبای خنثی هم عمل کردننگاه کن من همون کوهم که روزی پرپرم کردیدل آتش زبونم کو چرا خاکسترم کردینگاه کن این همون کوهه که آخر پرپرش کردیچرا خاکسترش کردی چرا

خودت را جاي زني بگذار

كه به وقت پريشاني يك رابطه

بلند مي گويد

همه ي مردها مثل هم اند

دلگير نشو

اگر از كسي ضربه مي خوردي

كه برايت جاي همه بود

تو هم همين را مي گفتي...

پاييز من از شهريور آغاز مي شود

وقتي گوزن ها آرام

در گوش جفت هايشان زمزمه مي كنند:

مرا دوست تر بدار

كه زمستان بلندي در پيش است

مرا

دوست تر بدار

زمستان بلندي در پيش است...

زن بوده اي تا به حال؟

آرزوهايت برود؟!

هاي هاي ظرف بشويي

هاي هاي جارو بزني

هاي هاي رخت پهن كني

زن بوده اي تا به حال؟

كه پاك شود ريملت،

پشت پنجره...

روبه روي قطاري كه

مي برد مرد آرزوهايت را؟!